چه فایده نبش قبر ...چه فایده یاد اوری خاطرات ...تو کجا اینجا کجا ...فقط میتونم بگم یادت گرامی ...فدای سرت که من غصه دارم ...درسته یه زمانی اشکم مهم بود اما الان هیچی مهم نیست من حتی از خودمم گذشتم دیگه خودی نمونده دو قطره که بیاد میشوره میبره ...من دیگه هرگز خودم نخواهم شد شدم طهورای جدی که به کسی اجازه ی صحبت نمیدم میخندم اما پر درد حتی گاهی از صدای خنده ی خودمم بدم میاد ...جدییتمو دوس دارم چون کسی نمیتونه نزدیکم بشه ....ببین نبودت چه کرده با شیطونترین دختر که همه با خندش میخندیدن و هر لحظه حضورشو میخواستن ...دلم برای خنده هات تنگ شده برای صدات برای نگاهت که حتی وقت خنده غم داشت برای گلی گفتنت اونموقع ها بخاطر تو همه منو گلی صدا میکردن ...سیندرلای خونه ی تو شده کزت ...اینو با خنده نوشتما ...دیوونه شدم ...