@دریـــا از همـان #راهـی کـه آمـد #گـل، #مسـافـر مـی‌شـود . . . . .

باغبان بیهوده میبندد دره گلزار را ...

یه آه ِ بلند..

چرا آه ؟ : |

رها کند برود از دلت جدا باشد

به آنکه دوست ترش داشته!!! به آن برسد



رها کني بروند و دو تا پرنده شوند

خبر به دورترين نقطه جهان برسد

بی خیالش بشو ای ذهن خیالاتی ِ من

خودکشی کردن تو دغدغه ای کوچک بود

آه! یک عمر فقط با کلمه جنگیدی

کاغذ شعر فقط عاقبتش موشک بود . . .

اگر مرا دوست نداشته باشی

دراز می‌کشم و می‌میرم

مرگ نه سفری بی‌بازگشت است

و نه ناگهان محو شدن

مرگ دوست نداشتن توست

درست آن موقع که باید دوست بداری

شمال میروی !

#دریـــا کنارت

آفتاب میگیرد : )

کشتی شکستگانیم، ای بادِ شرطه بر خیز

....

یارب آن نوگل خندان که سپردی به منش

آنقدر لوس و ننر بود که سپردم به ننش

زدی جاده خاکی

کلن هر وخ جدی میشم خنده م میگیره

کاره خوبی میکنی
خوشم اومد

دنبالِ یه شعر بودم
پیدا نکدم

چه شعری ؟ ..

یه شعر واسه ادامه ی اون فرستادمش پیشِ ننه اش

بی مزه

من شعرهای قوی تری هم بلدم که صد در صد باعث مسدودی ِ جفتمون میشه

چرا بی مزه!؟ خو میخواستم ادامه ی مشاعره ی مضمونیمون قطع نشه

اوووووه! ینی اقد!؟ خو یواشکی بگو ببینیم چیه

آخه اول جدی گفتی بعد گوفتی واسه ادامه ش میخوای

صد در صد اگه تو خصوصی هم بخونم مسدود میشیم

آهاا این رو یادم رفته بودم بزارم


اوووووووووووووووووه ینی این همه منهای 18 ئه! نه پس نگو

18 که چیزی نیس / جرئت نمیکنم برا آدم 50 ساله هم بخونم

نه فرزندم من بسی بسیار موجوده مثبتی هستم.نگو نگو

نه نمیگم / خیالت بسی راحت

خب حالا بریم ادامه ی گشتن واسه اون شعره