یه روز یه #باغبونی ، یه مرد آسمونی ، نهالی کاشت میون باغچه مهربونی / می ‌گفت سفر که رفتم یه روز و روزگاری ، این بوته #یاس من می مونه یادگاری / هر روز غروب عطر #یاس تو کوچه‌ها می‌پیچید میون کوچه باغا ، بوی خدا می ‌پیچید / اونایی که نداشتن از خوبیا نشونه ، دیدن که خوبی #یاس ، باعث زشتیشونه / عابرای بی‌ احساس پا گذاشتن روی #یاس ساقه‌هاشو شکستن #آدمای ناسپاس / #یاس جوون بگمون ، تکیه زدش به دیوار خواست بزنه #جوونه ، اما سر اومد #بهار / یه #باغبون دیگه شبونه #یاس رو برداشت ، پنهون ز نامحرما تو باغ دیگه‌ای کاشت / هزار ساله کوچه‌ها پر میشه از عطر #یاس ، اما مکان اون گل مونده هنوز #ناشناس /