از دور چراغ زد، دست راستم را بالا بردم و با انگشت اشاره جهت شمال را نشان دادم. سرعتش را کم کرد و به سمت من آمد؛ بلند گفتم کرج... پراید سفیدرنگ چند متر جلوتر نگه داشت. سلام کردم و روی صندلی جلو نشستم... رادیوی ماشین روشن بود و در مورد بمب گذاری های اخیر در پاکستان و افغانستان گزارش میداد... راننده میانسال با ته ریش کاملا سفید نگاهی به من کرد و گفت: "آقا به نظر من شیعه و سنی و مسیحی و یهودی و بهایی همه مخلوق یک خدا هستند. پس چرا باید اینجوری همدیگه رو بکشن!!؟؟ ما همه یک خدا داریم... حالا مثلا شیعه تخم دو زرده کرده!؟"... و من چه می توانستم بگویم بجز تایید سخنان او و اظهار تاسف از پاره پاره شدن بنی آدم و تنگ نظری ها و تعصب های کور و جاهلانه... نتیجه اخلاقی: بعضی وقتها بد نیست از وسیله نقلیه عمومی استفاده کنیم تا از نظرات و درددلهای مردم مطلع شویم...