اين را به هواي كربلا پست كنم يا اينكه به مشهدالرضا پست كنم؟يك نامه نوشته ام برايت بي بي!اين را به نشاني كجا پست كنم؟بسم ا... الرحمن الرحيم ... #ادامه در دیدگاه ==>>

بي بي! سلام، شب شده و كرده ام هوات گفتم يكي دو خط بنويسم كه از صفات،كم كم زلال تر شوم و مثل آينه روحم جلا بگيرد و از بركت دعاتمثل پرنده ها بپرم سمت آسمان مثل فرشته ها بزنم بال در هوات ...بانوي خوب من! چه خبر؟ از خودت بگواز زخم هاي كهنه تر از چادر سيات،كه خاكي است و بوسه شلاق مي خورداز آتشي كه شعله زد از گوشه ردات ...مولا كجاست؟ زخم دلش را چه مي كند،آن شير زخم خوردۀ صحراي عاديات؟از من سلام و عرض ارادت و بندگی جتما ببر به خدمت چشمان مرتضات ...ما را ملال نيست به جز دوري شماخوبند بچه هام ... به قربان بچه هات ...جانم فداي زخم تو اي كاش پشت در،زير فشار خرد كننده خودم به جات بودم كه تازيانه و سيلي به من خورد،تا از كبود فاجعه مي دادمت نجات یا اينكه زهر شعله آتش به من رسدخاكسترم بسازد و ريزد به خاك پات ...اما چه حيف، روي تو نيلي شد و من آه ...ماندم به حسرتي كه دهم جان و دل برات ...من نذر كرده ام كه شود پهلوي تو خوب من نذر كرده ام كه خدايم دهد شفا تا این نامه محتوي كمي خاكي تربت استمال زمين زخمي غم، مال کربلات گفتم برايتان بفرستم كه تا مگرمرهم شود براي همان زخم شانه هات ...قربان اين غمت كه گره خورده بر دلم قربان اين جنون كه مرا مي دهد حیات یک لحظه صبر كن و ... ببين راستي .... عزيزبين من و شما نكند خط ارتباط،يك لحظه قطع گردد و سرگشته تر شوم،لطفا بگير دست مرا، اِهدِنَا الصِرّاط ...مي ترسم اينكه گم بكنم شهر ندبه رامي ترسم اينكه گم بكنم كوچه سمات می ترسم اينكه باز در انجام واجباتيا اينكه در تداوم ترك محرمات از من قصور سر زند واي واي وای شرمنده تو گردم و آن چشم پر حيات ...بي بي! مباد آن كه فراموشتان شودجان حسين جان حسن حاجت گدات ...خيلي ببخش طول كشيد و اذان صبح و اين موذن و حيِّ عَلَي الصّلات...من هم كه با اين همه واگويه خواني ام خیلی شدم مزاحم ساعات التجات بيشتر عزيز! مزاحم نمي شوم قربان چشم هاي هميشه خدا نمات ...بلوار نخل، كوچه هفتم، پلاك شعرباشد نشان خانه من توي کائنات انتظارمت كه جوابي به من دهی با دست خط سبز، كه جان را كنم فدات دارد تمام مي شود اين نامه ... والسلام