جابر مى ‏گوید : امام سجاد علیه ‏السلام روزى از منزل خارج شدند در حالى که چنین مى‏ گفتند : اَصْبَحتُ وَ اللّهِ یا جابِرُ مَحْزُونا مَشْـغُولَ القَـلْبِ ، فَقُلْتُ جُعِـلْتُ فِـداکَ ماحُزْنُکَ وَ شُـغْلُ قَلْبِکَ، کُلُّ هذا عَلَى الدُّنْیا ؟ فَقالَ علیه ‏السلام : لا یـا جـابِرُ وَلکنْ حُـزْنُ هَـمِّ الاخِـرَةِ ، یـا جابِرُ مَنْ دَخَـلَ قَلَبَهُ خالِصُ حَقیقَةِ الایمانِ شَغَلَ عَمّا فِى الدُّنیا مِنْ زینَتِـها . اى جابر به خدا قسم صبح کردم در حالى که غمگین هستم و قلبم مشغول است گفتم : فدایت شوم غم و دل مشغولى شما چیست ؟! آیا مربوط به دنیا است ؟! امام سجاد علیه ‏السلام فرمودند : نه جابر بلکه اندوه براى آخرت است ، اى جابر ! حقیقت ناب ایمان بر قلب هرکس وارد شود ، از هر آنچه زینت دنیائى است رویگردان مى ‏شود . / منبع و مآخذ : [ تحف العقول ، ص 286 ] /