دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

من که شعر ناسروده تمام عصاهای سپید جهانم چگونه می توانم خویش را تکه تکه میان درد های کور تقسیم کنم و در برهوت نفس گیر این سکوت سرد شعله ی نیمه افروخته ای باشم شانه های لرزانت را دستت را به من بده این مثل به کار ما نمی آید من عصاکش تو خواهم بود اگر تو روشن برنخیزی از این خواب سنگین .

1392/01/28 - 11:40 در دلتنگی...
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)