دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

تاريکی هـر چقدر سياه باشد ... نور ناخود آگاه ماه است که دل آن را ميشکافت... خود را با تمام احساس به شفافی آب ميرساند... تا خاک را با احساسش،با خود همراه کند... تا نانی برساند بر دست آن گرسنه ای که ... زيبايی انسانيتش پشت زشتی روح ديگری پنهان شده... """و اين زيبايی احساس توست... که همچون نور ماه ميشکافت... عمق احساسم را تا مرا ..."" به " باوری پر از تو "برساند...

1392/02/05 - 20:09 در میکده
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)