امان از دل تو. هیچ وقت سر سازگاری نداشت پس حالام زیاد ازش توقع نداشته باش که به راه باشه. بیراهه رفتن کار تو و اون دلته.....دلم واسه دل سرکشت تنگ شده..(نظر یه دوست قدیمیم توی همون وبلاگ قدمیم)

.انگار که دلش برایم بسوزد ..انگار که بخواهد آرامم کند ..دستم را گرفت, مهربانی چشمانش را به نگاه آشفته ام نوازش کرد...آنوقت گفت:خطا نکرد,خطا نبود ,همین بی کجای دلت ,همین بیراهه ی رفته اش ..همین ها ,همه اش درست دلت شد که رفت ..درست دلت بود.

دستم را که به دستانش گره بود محکم تر بستم ..گفتم:پس این دردها ..همه ی این نرسیدن ها ..این همه به خاک افتادن های مرده گی ..این ها چه ؟
گفت :همه شان درست ِ دلهایشان همین بود..همین شده ست ..همین به خاک افتادن ها..همین به زانو خستن ها ..همه شان.

گفتم :کدام درست ؟این چه درستی که به تباهی میبرد؟چه درست ویرانگری ؟!!! گفت:قانون درست های دل سرانجام نمیشناسد ...تدبیر پایان ندارد ...فقط درست است ..درست. ..