خداوندا آتش عسیانم را با سرود روشن بارانت خاموش کن. دلم را که همچون موج و طوفان است به دریای غزلت آرام نما. تا قبل از آنکه مرا به این سفر ناخوانده و ناخواسته روانه کنی آرام بودم ولی تو بودی که توشه ی این راه را در کوله ام قرار دادی ولی حتی وقت خواندنش را هم به من ندادی. سوگند به بزرگیت که دلم مثل شیشه ای شکسته و تنهاست. خدایا طاقت تنهایی ام را بالا ببر. دلم را بی کینه و دریایی کن. سوگند به بغضی که در گلویم شکسته دلم زخمی عمیق دیده ازت می خواهم که در این فرصت مرا با خویش مگذاری مرا دریابی که همچون دریایی خرابم.