"طلعت جان چیه دختر؟ نگران نباشیا همه چیز درست میشه همه چیز همونجوری میشه که تو دوس داری یه خورده صبر کن قوی باش دختر تو باید زن یه زندگی باشی باید مادر بشی باید تمرین کنی قوی باشی" قدیما از این حرفا زیاد به خودم میزدم جای بقیه خودم به خودم میگفتم من آدم توداریم واسه همین کسی فرصت گفتن این حرفا بهم رو پیدا نمیکرد ولی یه آدم مهربون و فوق العاده بد عادتم کرد دیگه به جای اینکه خودم خودمو آروم کنم اون آرومم میکرد و میکنه همین شد که حالا خیلی وقتا از این حرفا به خودم نزدم ولی حالا جفتمون یه درد مشترک داریم یه وقتایی اون حالش خوب نیست و انگار دنیا رو سرم خراب میشه دوباره باید تمرین کنم به گفتن این حرفا به خودم تا وقتایی که حالش خوب نیست قوی باشم و قوی بمونم تا آرومش کنم