اگه که مثل گذشته به من احساسی نداری؟ اگه فرصتی نمونده چرا تنهام نمیذاری؟ چرا روح عاشقت رو از وجودم نمیگیری؟ چرااز زندگی من، ازدلم بیرون نمیری؟ من کجای زندگیتم،که دیگه توروندارم؟ که نه میتونم بمیرم نه میشه طاقت بیارم من کجای زندگیتم،که تو دوری از وجودم؟ من که هروزی که میگذشت بیشتر عاشق توبودم. همیشه یه چیزی انگار مانع خوشبختیی ماست! همیشه تودوری ومن دلخوشیم به صبح فرداست زندگی شاید همینه،یه تلاش بی سرانجام! یه نشونه که بدونم بیشترازهمیشه تنهام من کجای زندگیتم؛که دیگه توروندارم؟ که نه میتونم بمیرم نه میشه طاقت بیارم