ابوالحسن ورزی.......#دیدگاه

آمد اما در نگاهش آن نوازش ها نبود
چشم خواب آلوده اش را مستی رویانبود

نقش عشق وآرزو از چهره دل شسته بود
عکس شیدائی در آن آئینه سیمانبود

لب همان لب بود امّابوسه اش گرمی نداشت
دل همان دل بودامّامست وبی پروا نبود

دردل بی زارخودجز بیم رسوائی نداشت
گر چه روزی همنشین جزبامن رسوا نبود

در نگاه سرداوغوغای دل خاموش بود
برق چشمش را نشان ازآتش سودا نبود

دیدم آن چشم درخشان را ولی در این صدف
گوهر اشکی که من می خواستم پیدا نبود

بر لب لرزان من فریاد دل خاموش شد
آخر آن تنها امید جان من تنها نبود

جز من و اودیگری هم بود امّا دریغ
آگه از درددلم وآن عشق جانفرسا نبود

ای نداده خوشه ای زآن خرمن زیبائیم
تا نبودی در کنارم زندگی زیبا نبود