آدَمیـــــــــزآد ِ دیگه... بَضـــــــــی وَقتـــــــــــآ حُوصله ی هیچکسُ هیچ چیزُ ندآره... میخوآد خودش بـــــآشه و تَنهآییـــــــآی ِ خُودش... بَضـــی وَقتــــــــــآ نـــیآز دآره بــِکَنـــــــه از کآرآی ِ رومزه ش... آدمــــآی ِ هَمیشگی ِ دور و برش... وَ هرَچیزی که کُلا اطرآفِشه "هَمیشه"! گــــــــآهی وَقتــــــــــآ بآید این "هَمیشگی" ها رو گذآشت اونور.... برآی ِ چَندسآعت.....یا چَـــــند روز....! اینـــــــــــآ نشونه ی این نیس که آدم مُشکلی دآره یآ از کَسی نآراحته... یآ حتی بی معرفت شُده... بی فکر شُده... .یآ ، یآ ،یآ هَرچیزی که اِسمشُ میذآرید... فَقَط آدم بَضی وَقتــــآ به "تَنهآیی " نیآز دآره...به تَنهــــآ بودن... بَرآی ِ اینکه آروم بشه و به آرآمش برســـــــــه... شلوغیــــآ آدمُ عَصَبی و کلآفه میکُنه! بیآید یه ذره به این حـــــــــس ِ آدمـــآ احترام بذآریم!!! -_-