ﻫﯿﭻ ﺗﻨﻬﺎ و ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻃﺎﻗﺖ ﻏﺮﺑﺖ ﭼﺸﻤﺎﺗﻮ ﻧﺪارﻩ ﻫﺮﭼﯽ درﯾﺎ رو زﻣﯿﻨﻪ ﻗﺪ ﭼﺸﻤﺎت ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﺑﺮ ﺑﺎروﻧﯽ ﺑﯿﺎرﻩ وﻗﺘﯽ دﻟﮕﯿﺮی و ﺗﻨﻬﺎ ، ﻏﺮﺑﺖ ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ از درﯾﭽﻪ ﻗﺸﻨﮓ ﭼﺸﻢ روﺷﻨﺖ ﻣﯽ ﺑﺎرﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﻮی آﯾﯿﻨﻪ ﭼﺸﻤﺎت ﺗﻮ ﺑﺬار ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺴﻮزم ﻣﺜﻞ ﺷﻤﻌﯽ ﺗﻮی ﺷﺒﻬﺎت ﺗﻮی اﯾﻦ ﻏﺮوب دﻟﮕﯿﺮ ﺟﺪاﯾﯽ ﺗﻮی ﻏﺮﺑﺘﯽ ﻛﻪ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﭼﺸﺎﺗﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻏﺒﺎر اﻧﺪوﻩ روی ﮔﻠﺒﺮگ ﻟﺒﺎﺗﻪ ﺣﺮﻓﯽ داری روی ﻟﺒﻬﺎت اﮔﻪ آﻩ ﺳﯿﻨﻪ ﺳﻮزﻩ اﮔﻪ ﺣﺮﻓﯽ از ﻏﺮﯾﺒﯽ ، اﮔﻪ ﮔﺮﻣﺎی ﺗﻤﻮزﻩ ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻗﺼﻪ ﻫﺎی ﺑﯽ ﻛﺴﯿﺘﻮ اﺿﻄﺮاب و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ، ﺣﺮﻓﺎی دﻟﻮاﭘﺴﯿﺘﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﻮی آﯾﯿﻨﻪ ﭼﺸﻤﺎت ﺗﻮ ﺑﺬار ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺴﻮزم ﻣﺜﻞ ﺷﻤﻌﯽ ﺗﻮی ﺷﺒﻬﺎت ... ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ … ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ