ﺑﮕﺬار ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ی ﻣﻦ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺸﻨﻮی آﻫﻨﮓ اﺷﺘﯿﺎق دﻟﯽ درد ﻣﻨﺪ را ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ ﻧﭙﺴﻨﺪی ﺑﻪ ﮐﺎر ﻋﺸﻖ آزار اﯾﻦ رﻣﯿﺪﻩ ی ﺳﺮ در ﮐﻤﻨﺪ را ﺑﮕﺬار ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ی ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻤﺖ اﻧﺪوﻩ ﭼﯿﺴﺖ، ﻋﺸﻖ ﮐﺪاﻣﺴﺖ، ﻏﻢ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻤﺖ اﯾﻦ ﻣﺮغ ﺧﺴﺘﻪ ﺟﺎن ﻋﻤﺮﯾﺴﺖ در ﻫﻮای ﺗﻮ از آﺷﯿﺎن ﺟﺪاﺳﺖ دﻟﺘﻨﮕﻢ، آﻧﭽﻨﺎن ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺑﻪ ﮐﺎم ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﻨﺎﻟﻢ ﺑﻪ داﻣﻨﺖ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ای ﻧﺎزﻧﯿﻦ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻓﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ ﻣﻨﺖ ﺗﻮ آﺳﻤﺎن آﺑﯽ آراﻣﻮ روﺷﻨﯽ ﻣﻦ ﭼﻮن ﮐﺒﻮﺗﺮی ﮐﻪ ﭘﺮم در ﻫﻮای ﺗﻮ ﯾﮏ ﺷﺐ ﺳﺘﺎرﻩ ﻫﺎی ﺗﻮ را داﻧﻪ ﭼﯿﻦ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ اﺷﮏ ﺷﺮم ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮﯾﺰم ﺑﻪ ﭘﺎی ﺗﻮ ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﺑﺒﻮﺳﻤﺖ ای ﻧﻮﺷﺨﻨﺪ ﺻﺒﺢ ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﻤﺖ ای ﭼﺸﻤﻪ ی ﺷﺮاب ﺑﯿﻤﺎر ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎی ﺗﻮام ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺨﻨﺪ !..ﺧﻮرﺷﯿﺪ آرزوی ﻣﻨﯽ ، ﮔﺮم ﺗﺮ ﺑﺘﺎب