سعی می کنم با کسی باشم یا جایی برم که بتونم راحت باشم(خودم باشم).....باهمه دوست می شم اما خب هرکسی در یه حد می تونه بهم نزدیک شه....اولین برخورد فکر می کنن باید دختر مغروری باشم اما خب بعدش تموم دوستام گفتن اشتباه فکر می کردنتو مسائل شخصیم خیلی رک هستم نخوام در مورد چیزی اطلاعاتی بدم نمی دم ...هرکسی هم دوست داشته باشم بیشتر در موردم می دونه...پیچیده نیستم آدمایی هم که سعی می کنن خودشونو پیچیده نشون بدن برام جذابیتی ندارن....برا دوستی با آدما معمولا قدم بر می دارم اما اگه دچار سو تفاهم بشن یا فیثاغورس بشن در ارتباط با اون ها بی تفاوت می شم...معمولا از پرخاش و دلخوری دوری می کنم...صحبت کردن دوستانم درچارچوب ادب و متانت برام اهمیت داره...هیچ وقت از بالا به کسی نگاه نمی کنم...مسلما پام رو زمین خدا باشه امنیتش بیشتره اگه روزی زمین خوردم دوستم می تونه دستمُ بگیره بی نهایت رازدارم حتی اگه طرف روزی دشمنم شه