خوشا به حالت ای دوست، هوای گریه داری ! در این بغض گلوگیر، من رویای گریه دارم ... .................................................. .....دلت گرفته ای دوست، فدای سوز آهت .................................................. .....مخور غم زمانه، عادت به فتنه دارد .................................................. .....حاجت به هیچ گریز نیست .................................................. ................................درب قفس که باز است .................................................. .................................................. ........کی حس پریدن این بال شکسته دارد ... .................................................. .....ما دل شکستگانیم، راه سفر دراز است .................................................. .................................................. ........دریای بی کران را زورق چه فایده دارد ! بگذر از این هوایت گریه دوای ما نیست این حالتی که داری تنها یک چاره دارد .......................................بشکن سبوی درد را ..................................................