حافظ شیرازی: اگر آن ترک شیرازی ، بدست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم ، سمرقند و بخارا را صائب تبریزی: اگر آن ترک شیرازی ، بدست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم ، سر و دست و تن و پا را هر آنکس چیز می بخشد ، ز مال خویش می بخشد نه چون حافظ که می بخشد ، سمرقند و بخارا را شهریار: اگر آن ترک شیرازی ، بدست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم ، تمام روح اجزا را هر آنکس چیز می بخشد ، بسان مرد می بخشد نه چون صائب که می بخشد ، سر و دست و تن و پا را سر و دست و تن و پا را ، به خاک گور می بخشند نه بر آن ترک شیرازی ، که برده جمله دلها را خانم دریایی: اگر آن ترک شیرازی ، بدست آرد دل ما را خوشا بر حال خوشبختش ، بدست آورده دنیا را نه جان و روح می بخشم ، نه املاک بخارا را مگر بنگاه املاکم؟ چه معنی دارد این کارا؟ و خال هندویش دیگر ، ندارد ارزشی اصلاً که با جراحی صورت ، عمل کردند خال ها را نه حافظ داد املاکی ، نه صائب دست و پاها را فقط می خواستند اینها ، بگیرند وقت ماها را! آقای کامران سعادتمند: اگر آن ترک شیرازی ، بدست آرد دل ما را نه او را دست و پا بخشم ، نه شهری چون بخارا را هم