روزی مریدان گرد هم جمع شدند تا مسابقه قدرت باد ( از مسابقات مشهور خانقاه ) برگزار نمایند، شیخ نیز که پیشکسوت این عرصه بود به عنوان هیئت ژوری مسابقه را تماشا می نمود. قرار بود مریدان بوسیله باد معده بطری را از روی میز به پایین پرت کنند. جمله مریدان ماتحت خود را جر واجر نموده لیک بطری از جای نجنبید.شیخ چون اوضاع را مقابل ناظر فِبا ( فدراسیون بادهای افسون کننده ) خیط بدید خود دست بکار بشد و خشتک بالا زده و در پوزیشن دقیق قرا بگرفت: شاعران در توصیف صحنه گفته اند: . چو بادش برون شد در آن دشتِ باز ... خروش از خم چرخ چاچی بخاست . اینگونه شد که نه تنها بطری در افق محو شد، بلکه خشتک مریدان نیز چون بیرقی از سر ایشان آویزان گشت و جایزه آن مسابقه تا 300 سال به شیخ و نوادگانش تعلق بگرفت.