لـَمس کـُـלּ کـَلمـاتـــے را . . . . کـِہ بــَرایـَت مــے نویسَم تا بــِخـوانــے و بفـَـهمـــے چقـَدر جـایـَت خالیست تــا بــِدانـــے نبودَنَـت آزارم مـــے دَهـَد ! لَمس کـُـלּ نوشتـِہ هــایـــے را کـِہ لـَمس ناشُـدنیست و عــُریاלּ کــِہ اَز قـَـلبَم بـَر قـَلـَم و کـاغـَـذ مـــے چکـَد ! لـَمس کـُـלּ گونـِـہ هـایـَم را کہ خیس اشک اَست و پـُـر شیار ! لـَمس کـُלּ لـَحظہ هایـَم را تـُـویـــے کہ مــے دانــے مـَــלּ چــگونہ عاشِــقـَـت هـَستــَم لـَمس کـُלּ ایـלּ با تــُـو نـَبودَלּ هــا را لـَمس کـُـלּ . . . ! !