میدونین چیه ؟ زندگی ای که داریم نه شبیه به دنیای واقعی هست نه شبیه به آرمان گرایی که توی فکرمون داریم . نه اون چیزی هست که باید باشه نه اون چیزی هست که میخوایم باشه..برای همین مجبوریم که به روزی چند ساعت نقش بازی کردن افاقه کنیم..چون دوست نداریم کسی چهره واقعیمونو ببینه چون حتی شبیه به اون چیزی نیست که خودمون میخوایم چه برسه به چیزی که بقیه از ما انتظار دارن..و همه مشکل ها از همینجا شروع میشه . نه میتونیم خودمون باشیم و نه میتونیم چیزی باشیم که بقیه میخوان . یه فیلم نامه مینویسیم و بازیش میکنیم .بازیگری شده زندگیمون .