خدا گفت : زمين سردش است . چه کسي ميتواند زمين را گرم کند؟ ليلي گفت : من. خدا شعله اي به او داد .... ليلي شعله را توي سينه اش گذاشت.... سينه اش آتش گرفت . خدا لبخند زد .... ليلي هم.... خدا گفت: زمينم را به آتش بکش .... ليلي خودش را به آتش کشيد.... خدا سوختنش را تماشا مي کرد.... ليلي گر مي گرفت...خدا حظ مي کرد... ليلي مي ترسيد....مي ترسيد آتشش تمام شود.... ليلي چيزي از خدا خواست....خدا اجابت کرد.... مجنون سر رسيد....مجنون هيزم آتش ليلي شد... آتش زبانه کشيد...آتش ماند....زمين خدا گرم شد.... خدا گفت:اگر ليلي نبود...زمين من هميشه سردش بود..