گویند روزی ابوفیزیک ابن هالیدی(یکی از دانشمندان شیخ در عرصه فیزیک و ریاضیات) نزد شیخ رسیده و بسیار خویشتن را دانشمند معرفی نمود و نزد شیخ فخرها بفروخت. شیخ با آن ملایمت و آرامش مثال زدنی خویش ابو هالیدی را این گونه خطاب کرد: ای مردک، سوالی از تو خواهیم نمود، گر به آن جواب دادی بر علم تو صحه خواهیم گذاشت و تو را مقامی بالا در MIT نصیب خواهیم نمود. ابو هالیدی چلنج شیخ را اکسپت گفته و شیخ اینگونه طرح سوال نمودند: آن چیست که در زمستان خانه را گرم می کند و در تابستان بالای درخت است؟ هالیدی بسیار تفکر نمود و محاسبت ها نمود لاکن از جواب دادن عاجز گشته و درخواست جواب از شیخ نمود. شیخ پاسخ دادند:"بخاری"!!! ابو هالیدی بسیار بر آشفت و شیخ را گفت : چگونه بخاری در تابستان بالای درخت برود ؟! حضرت فرمود: به تو مربوط نیست، بخاری خودمان است، می خواهیم آنرا بالای درخت بگذاریم!!! ابو هالیدی از این جواب بسیار درست و علمی شیخ بسیار شگفت زده گشته و خشتک خویش را تقدیم شیخ نموده و بسیار نعره ها بزد. الباقی مریدان نیز که از این مباحثه علمی هیچ دستگیرشان نشده بود به آرامی از برای چَرا (علف خوردن) عازم