....

بیائید باور کنیم که چه زود دیر می شود برای همه مان؛همه چیز !
من هنوز هم برای خیلی های زیبای این دوران کوتاه....دلم می گیرد
چین به پیشانیم می افتد وقتی یادم می آید که شاید میشد بهتر از این بود..بیشتر از این...خوب تر از الان و راضی تر از دیروز !
نمی دانم چرا مرا با " بزرگ" ؛متر کرد !؟
اما من "بزرگ" را دوست دارم
واین جالبه که باز کسی ؛به هویی به ذهنت اومده که منم دوستش دارم
قصه جالبیه که من همیشه و حتی در اوج گرفتگی ها !در اوج داشتنت بودم ...اینکه هستی و مستی !
اینکه زیباست همه چیزت و خاطرات و یادهایت
اینکه من ..عجیب ترین ها را دارم
یک دوست که هیچوقت ندیدمش ...
و یک " گره" ..........که کرور کرور مرد جنگی ...قادر به باز کردنش نیست..