....

و ما با تمام اینهمه دارا...
با تمام این همه بودن هایمان
متلک هایمان
تیکه های مان !
و دوستی ها و شادی ها و جدایی ها و غم هایمان..
با تمام اینهمه شانه به شانه ماندن هایمان
کنار هم بودن هایمان
زانو به زانو نشستن هایمان..

چقدر از هم دوریم!

*************************************************

فردا اگر یکی از ما دیگر اینجا نیاید...چه می شود؟
من اگر فردا نباشم و فرداهای دیگر ....
تو اگر نیایی و دیگر نباشی....
ما در اینهمه بودن هایمان....فراموش خواهیم کرد بودن هایمان را !
یادمان خواهد رفت که "او" بود !
ما به هم ...عادت میکنیم.به بوهای هم؛ حرف های هم؛لحظه های هم؛ما به باهم بودنمان ...عادت میکنیم و در این عادت..آنچنان غرق می شویم که" بازی آخر "را ؛ از یاد می بریم.
که روزی دور می مانیم از هم
بند کفش هایمان باز خواهد شد و تا زانو بزنیم ببندیم...هیچ کس نیست !
تو هیچ وقت نخواهی فهمید بر سر من چه آمده است !
من هیچوقت نخواهم فهمید ...کجای یادم !بودی
ما ..انگار درون گردابی هستیم که دور هم می چرخیم و می چرخیم
کنار هم ...شانه به شانه هم
خوب و بد
شاد و غمگین .........هر چه که هست؛ دور همیم
و یک روز این گرداب مارا خواهد بلعید
یک به یک ...دانه به دانه
و دیگر کسی نخواهد ماند !
بیائید ...با هم ؛ بهتر از این ...بیشتر باشیم !