مردم‌سالاری دینی راه سوم برای گذار از الگوهای ناکام دیکتاتوری و دمکراسی گفتمان معرفتی و ایدئولوژیک انقلاب اسلامی، نه الگوی نظام سیاسی «دیکتاتوری» را برمی‌تابید و نه الگوی نظام سیاسی «دمکراسی» را. به این سبب، فراتر از دوگانه‌ی سکولارِ دیکتاتوری/ دمکراسی، نظریه‌ی متفاوتی برای نظام‌سازی دینی ابداع گردید. خبرگزاری بسیج: آنچه در پی می‌آید حاصل مصاحبه‌ی نگارنده با رادیو «گفت‌وگو» در زمینه‌ی «مردم‌سالاری دینی» است که در تاریخ پنجم تیرماه انجام شده و سپس مورد بازبینی و تکمیل وی قرار گرفته است. یکم) پیشینه‌ی تاریخی تعبیر «مردم‌سالاری دینی» تعبیر «مردم‌سالاری دینی» محصول اصطلاح‌پردازی مقام معظم رهبری در اواخر دهه‌ی هفتاد و در واکنش به رویکرد سکولار‌ـ‌دمکراتیک جریان اصلاحات بود. این جریان سیاسی، تعبیر و برداشتی غربی (سکولار) از لفظ دمکراسی ارائه و ماهیت ایدئولوژیک انقلاب اسلامی را به نفع آن، مصادره و محدود کرده بود. از این ‌رو، رهبر معظم انقلاب، به این واسطه تلاش کرد تا در برابر رسمیت یافتن الگوی دمکراسی غربی، مانع ایجاد کند. ایشان تأکید کردند چون ما نمی‌توانیم همه‌ی مفاد و محتوای لفظ