...

عشق معبری برای یگانگی است .

کوره راهی پرپیچ وخم است که یکی با گاری می رود

دیگری با درشکه می تازد

آن یکی با اسب می رود

و این یکی با ساز دهنی اش ...ساز می زند و گام بر می دارد .بی کفش!

عشق ...یکی است با هزاران لباس و رنگ ولی با یک حس جاودانه.

عشق ..همان شبنم روی گل است

ابر روی آسمان ....

خورشید آویخته

و مهتاب قاب شده

سجده برای خداوند .

عشق ....همان آه مادر است برای فرزنش

و بی تابی کودک به آغوشش

و ستایش معشوقه است در نزد معشوق

و خوابی است آرام برتشکی نرم

به نرمی هیچ چیز را حس نکردن

و تنها خماربودن بر در عشق

و کلونش را به صدا در اوردن

وسماور وجودت را برایش آتش زدن

و استکانی چای ...

درون نعلبکی حس هایت

با قندی ...پهلویش .

عشق .... آرشه ویلون کشیدن است با چشمانی بسته

و گوشی نشانده کنار سیم ها یش

و حسی جاری درونت .

عشق ....همان دست در دست دادن

و پای تپه ای به انتظار گرمی نشتن

و سایه مادر را جستن در آسمان زندگیت

به بوی دست های مهربان پدر .

عشق ...شیر داغ نوشیدن است کنارکاغذها ی کاهی با مدادهای نرم

فلورانسی و دویدن کنار کانگورهای جزیره ای در دل آرام .

و اما زندگی !

زندگی ... حس داشتن است

اینکه سال ها پی حسی باشی و از پی حسی بری و وقتی به آن

رسیدی ... زندگی را حس کنی و ببوسی وکنارش باشی و گمش نکنی .

ساده است نه؟

اما نیست ..................

نیست بخدا ......................

هیچ چیز ساده نیست ..............

نه دروغ

نه عشق

و

نه زندگی