....

گاهی وقت ها آدم فکر می کند روزگار ؛روزگار خوبی است .روزگار, خوش یمنی است و روزها ..به این خوشی و خوشی خواهد بود .

گاهی وقت ها آدم آز بس که خودش ؛ ساده و بی پیرایه می بیند خیلی چیزها را و پرده بر عیب ها می کشد ..فکر می کند همه پرده دارن و حرمت پرده و پرده ها را می دانند.از بس لنگ روزگار را نمی بینی ..فکر می کنی لنگی در کار نیست و این جاست که اسیر خواستن می شوی و شیفتگی پیشه می کنی و می تازی ته, ته, راه . خیلی وقت ها وقتی کنار " تاری" ؛ به صدای هر سیمش خاطره ای می پیچد در ضمیرت و هر چقدر این سیم را بیشتر می زنی ..بیشتر می روی ته ته سیم. فکر می کنم باید خیلی چیزهارا دوباره دید.چشم ها را باید ...باز هم گشود و پلک ها را ..کنار زد .