دِلـمـآטּ خـوش اســتـ كـه مےنـویسـیمـ و دیگـراטּ مےخوانَنــد و عِـده اےمے گـــویــَند: آه چـ ـــہ زیبــا و بعضــے اَشــك میـریزنـد و بعـضے مےخَـندَنــد دِلِـــمآטּ خُـوش اسـت به اینـكــہ یكےفقطـــ عاشــِق خــودِمان باشَــد نه چــیز دیگــر دلماטּخوش اســت یـــكےبآ مــآ دَرد دِل كُــنَد یآ دِلَــش بَرایِـــمآن بِـسوزَد . بـآ شاخـه گُــلـی دل مےبَـندیمـ و بـآ جملهـ اےدل می كــنیمـ دلــماטּخوش مـے شود به آوردטּخواهِشےو چِشــیدَטּ لـِذَتے وَ وَقتے چیزےمُــطابِـق مـــِیل مـــــآنبـــــاشَد چــِــقدرراحَــــت لَـگَـــــد مےزنیم وَ چـه ساده . . .