خانوادههایی که روز به روز آب میروند زمانی بچه نمک زندگی خانواده ایرانی بود و کودکانمان با قد و نیم قدهای خودشان بزرگ میشدند و حضور در اجتماع را میآموختند اما امروز ما ماندهایم و یکی و نصفی فرزند که معلوم نیست چه تصویری از خواهر و برادر در ذهنش نقش میبندد. خبرگزاری فارس: خانوادههایی که روز به روز آب میروند شاید تا همین 30 سال پیش سفره شام که پهن میشد حداقل شش، هفت تا بچه دور آقاجان، پدر خانه را میگرفتند. پای حرفهای تازه عروسهای آن روز و مادربزرگهای امروز هم که بنشینی حرفهای جالبی راجع به زندگی و داشتن فرزند میزنند. اینکه مرد، بزرگ خانه است و نباید روی حرف او حرف زد. اینکه داشتن چند فرزند جزء بایدها و نمک زندگی بود و اگر کسی در سالگرد ازدواجش بچهای در بغل نداشت، انگ نازایی را باید تحمل میکرد. اما به یکباره چه شد که از شش، هفت تا بچه در هر خانواده ایرانی امروز به یک مرتبه رسیدهایم به یکی و نصفی! خیلیها از اوایل دهه 60 به بعد شعارهای تبلیغاتی تنظیم خانواده را روی بیلبوردها، بستههای غذایی و کتابها دیده یا شنیده بودند که « یکی خوبه دو تا بسه!». علت این سیاستگذا