خبرگزاری خبرنگاران آزاد ایران(ریفنا): محمد نوری‌زاد از زمانی خودش را بر سر زبان‌ها انداخت که در جمع گروه روایت فتح قرار گرفت. در جمع یاران سید شهدای اهل قلم، یعنی آقا سیدمرتضی آوینی. شاید بخاطر همین هم بود که بعضی‌ها تصور می‌کردند بعد از آوینی، باید مسیر را در رکاب نوری‌زاد طی کنند. اما تاریخ چه زود این تصور را متحول کرد. به گزارش بولتن نیوز، نوری‌زاد از همان اولش هم نشان داد که توانایی آوینی شدن ندارد. چون هرچقدر آثار آوینی هنر جذب کردن داشت و انقلابی یا غیرانقلابی را پای تلویزیون میخ‌کوب می‌کرد، آثار نوری‌زاد بد ساخت و کلیشه‌ای و شعاری بود تا جایی که آن زمان که بچه حزب‌اللهی می‌نمود، بچه حزب‌اللهی‌ها هم با آن آثار ارتباط برقرار نمی‌کردند. مثلاً سریال‌ وی بر مبنای شاهنامه و داستان رستم و سهراب را یادتان می‌آید؟ اگر اشتباه نکنم از شبکه‌ی دوم سیما پخش می‌شد. چقدر قسمت اولش مشتاق بودیم که یک اثر فاخر می‌بینیم. اما هنوز سریال به نیمه نرسیده بود که خورد توی ذوق‌مان. و یا فیلم شاهزاده‌ی ایرانی که سال 84 جایزه‌ی بهترین فیلم اقتباسی را گرفت! – چون اصلا فیلم اقتباسی دیگری وجود نداشت – همان خو