ﻣﺎﺟﺮﺍﯼِ ﻋﺠﯿﺒﯽ ‌ﺳﺖ ﺑﻮﺩﻥِ ﻣﺎ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ... ! ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻭﻗﺖ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺧﻮﺭﺩﻥِ ﯾﮏ ﻗﻬﻮﻩ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﺋﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﮐﻨﺪ ! ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ، ﻋُـــﻤــــــــــــﺮﯼ ﻭﻗﺖ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯼ. ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺧﻮﺭﺩﻥِ ﯾﮏ ﻗﻬﻮﻩ، ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺧـــــﺮﺍﺏ ﮐﻨﺪ ... ﭘــــــﺲ ، ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﻧﻤﯽﻧﻮﯾﺴﻢ ... ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ، ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺮﻭﻉﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ، ﻫﺮﮔﺰ ﺩﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ ! ﻗﻬﻮﻩﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ... ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ .... ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ... ﺍﻟﺰﺍﻣﺎً ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺗــَــــﻠــــﺦ ﻧﯿﺴـــــﺖ !!! ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻮﻩ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﻭﻗﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ .... هی ﮐﺎﻓـــﻪ ﭼﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻮﻩ ﯼ ﺗَـــﻠﺦ ِ ﺗَــــــــــــلــــــﺦ ﻣﻬﻤﺎﻧﻤﺎﻥ ﮐُــﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ... ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﺩﯾﺮ ﺑﺎﺷــــﺪ ...