بیا یک شب جایمان راعوض کنیم !! من معشوقه میشوم .. وتو عاشق باش .. من خیانت میکنم .. وتو فراموش کن .. می بینی ؟! جای من بودن سخت است !!

راستی آیا علی از جنس ماست؟

در شگفتم عمق این دریا کجاست؟!

چون ز وی باید سخن آغاز کرد؟

چون توان این راز حق را باز کرد؟



عمق ما تا سطح خواهش های دل

او فراتر از حدود آب و گل

ما حدود خویش را گم کرده ایم

چون مگس در خود تراکم کرده ایم



طول و عرض او چه دانی تا کجاست؟

آدمیزادی در ابعاد خداست

ما کجا، آن خوب، آن زیبا کجا

او امیر عشق و ما عبد هوا



از کدامین رنج خود با چاه گفت؟

چاه آنرا در کجای دل نهفت؟

آه ای چاه ای تو دمساز علی

ای دلت گنجینه راز علی



گو به من گر هیچ می داری به یاد

زان ودیعت ها که در نزدت نهاد

من نمی گویم که کشف راز کن

گوشه ای زان حرفها را باز کن



از کدامین درد خود آغاز کرد؟

شکوه از تنهایی خود ساز کرد؟

در میان آنچه آن مظلوم گفت

گوشت آیا لفظ پهلو هم شنفت؟



از کدامین رنج خود بسیار گفت؟

از شکستن؟ از در؟ از دیوار گفت؟

ای تو سیمرغ، ای همای، ای شاهباز

ای وجودت آشیان رمز و راز



شانه هایت آفرینش را ستون

دستها هم پرنیان هم صخره گون

چشم ها سرچشمه اندوه و مهر

جاری از آن اشک و رأفت سوی چهر



ای خوشا چشمی که رویت دیده است

برگی از بستان رویت چیده است

کوه با عزم تو کاهی بیش نیست

هیچ دل پیش تو بی تشویش نیست

مرگ را چون موم در کف داشتی

هر زمانش خواستی برداشتی

علی موسوی گرمارودی