شما که سواد داری، لیسانس داری ،روزنامه خونی. با بزرگون می شینی، حرف می زنی، همه چی می دونی. شما که کله ات پره، معلّم مردم گنگی. واسه هر چی که می گن جواب داری، در نمیمونی. بگو از چیه که من، دلم گرفته؟ راه میرم دلم گرفته، میشینم دلم گرفته. گریه می کنم، می خندم، پا میشم، دلم گرفته. من خودم آدم بودم ، باد زد و حوای منو برد سوار اسبی بودم که روز بارونی زمین خورد عمر من کوه عسل بود ولی افسوس روزای بد انگشت انگشت اونو لیسید بعد نشست تاتهشو خورد .... ........................................................... محمد صالح اعلاء