هَـمــیــشــه وَقــتــی یـــه چــیــزی خـلــآف ِ عــآدَت بــوجــود بــیــآد ، اون وَقــتــه کــه خــیــلــی ــآ بـــه خــودِشــون اِجــآزه مــی دَن تـو کــآر ِ آدَم دِخــآلــت کــنـن ! مـِـثــل ِ هــمــون مــدل ِ نـوشــتــن ِ مـَـن تــو چــن مــآه پــیــش ! یـــآ الــآن ، آوآتــآر ِ چــنــتــآ از دُخــتـــرآ . . . کـــآش یــآد بــگــیــریــم تــآ ازمــون نــظــر نــخـآســتــن ، تــو کـفــش ِ کــســی پــآ نــکــنــیــم ! بــه خــدآ هـرکــســی خــودِش عــقــل ُ شــعــور دآره کـــه بــفــهــمـــه چــیــکــآر دآره مــی کــنــه . . . بــعــد طــرف بــرمــی گــرده یـــه چــیــزی مــی گـــه مــی گــیــن بـــی ادبـــه ، احــتــرآم ســرِش نــمــی شـــه !! هــرجــور مـــی خــآی بــآهــآت رَفــتــآر شــه ، رفــتــآر کــن . . . !
1392/05/08 - 14:30 در
دلنوشتِ دنبالریون