چراااااااا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چرا ميترسم بگم دلم گرفته آخه اينجا همه شادن و شكلكاي شاد ميزان ... اما من فضاي سينه م تنگه تنگه ... چرا نميتونم بنويسم ووووووو .... واي چرا ؟؟؟؟

اینجا همه شاد نیستن شما تعدا کمیو میبینی خوب

نميدونم ...چي بگم

هیچی نگو ولی با هر کس هم دوست نشو اینجا دوستها در عرض یک ثانیه میشن دشمن

تا حدودي آره اما باور كن مردم از بس همه چيزو بهم گفتن مجازيه ... عشق ... دوستي ... زمان ... زندگي .... نت ... جامعه ... واي پس كي حقيقت ... كي ... فكر كنم فقط قبرسون حقيقته

کاملا درسته ولی چرا اینقدر نا امیدی؟

از اميد گفتي دلم رفت تا انتها .. انتهاي يك خيال بي نوا ... با صداي پيري روشن در ضمير ... گوش در جلو چشمم در قفا ... بانگ اذنش را ميسرود .... الاصلاه است رو سوي خدا .....نميخام نا اميدت كنم اما اميد فقط وهم هس و اينم باز از الطاف خداس ...

چقدر شبیه من فکر میکنی

اين است دلي كز تو نوشت ... از باغ جنان و از عشق و سرشت ... كافيست كه نهي تو دست خود در دستم .... آنگاه روي از دوزخ به بهشت ... بازم ببخش نفصانمو .. في البداهه آخر ميكشتم