نماز شب یادگار مادرش بود حاشیه نگاریdivarnevis.jpg - 30.65 Kb تیم سرگذشت پژوهی بنیاد هابیلیان از دیدار با خانواده شهید سیدمحمود پیش بین: هنوز زنگ در را نزده ، در باز شد. همسر شهید در را باز کرد و باخنده گفت:« منتظرتون بودم. از پشت پنجره نگاهتون می کردم.» به سمت پذیرایی راهنمایی مان کرد. گوشه ای نشستیم حاج خانم هم کنارمان نشست. در مورد کارمان توضیحات بیشتری دادیم و دل سپردیم به صحبت های حاجیه خانم خراشاد. «سید محمود سال۱۳۱۷ به دنیا اومد. بچه قوچان بود. پدرش نانوا بود. مرد زحمت کشی بود. مادرش هم زن با ایمان و با تقوایی بود.نماز شب یادگاری مادرش به سید محمود بود. هیچ وقت نماز شبش ترک نشد. خواهراش میگفتن محمود خیلی بچه بازیگوشی بود، حسابی شیطنت می کرد؛ با این حال اگه بهش کاری می سپردیم به خوبی انجامش می داد. تا کلاس ششم درس خوند و مدتی هم با پدرش توی مغازه نانوایی کار کرد. بخاطر درس کار رو رها کرد و رفت تهران به امید اینکه اونجا بتونه ادامه تحصیل بده؛ ولی مسائل اقتصادی خیلی اذیتش کرد. یکی از آشناهاشون که تهران زندگی می کرد بهش پیشنهاد داد که استخدام ارتش بشه. محمود هم قبول کرد و ارتشی