من و دل مدتی آوارۀ گیتی بودیم../ آخر افتاد به چنگ تو عنان من و دل.

مدتی کشمکش افتاد میان من و دل
تا شد از پرده بـرون راز نهان من و دل

هرشبی من ز بلای دل و ، دل از غم تو
تا سحرگاه بلند است فغان من و دل

من و دل مدتی آوارۀ گیتی بودیم
آخر افتاد به چنگ تو عنان من و دل

جز تو ای عشق که از هردو زبان باخبری
کسی آگاه نباشد به زبان من و دل

دل به زلف تو گرفتار و ، من اندر پی دل
می کشم ناله و خلقی نگران من و دل

شانه بر زلف مزن دست بدار از شوخی
که بُوَد بسته به این سلسله جان من و دل

جستجویی به سر کوی بتان باید کرد
تا بجــویند در آن خاک نشان من و دل

دلم از دست ببُــردی و جدایــی کردی
به تو ای دوست نه این بود گمان من و دل.

شاعر:ابوتراب جلی