(حتماً بخونید) اگه مهمون بیاد خونت و شبو بمونه، به بهانه مهمون ممکنه صبح زود بری نون تازه بخری! برگشتنی کلی خرت و پرت و خامه فله بخری و صبحونه اتو مفصل تر و حتی با چای شیرین بخوری! واسه ناهار دوغ آبعلی بخری و کلی گل بگی گل بشنوی. کلی از قدیم بگی و حتی درد دل کنی و شاید حتی باهاش گریه کنی، ولی مهمون رفتنیه! باید بره! اسمش مهمونه خب! حتی اگه خودشم ندونه. بعضیا تو این دنیا مهمونن و بعضیای دیگه میزبان. اونایی که قاعده ی تلخ زندگی، اصول خشک زندگی و اصلا زنده بودن موندن رو یاد نمیگیرن، اونایی که هیچ وقت بزرگ نمیشن، مهمونای این دنیان. از طول زندگیشون میزنن و به عرض زندگی بقیه کلی اضافه میکنن و دمِ صبح یه روز تعطیل، یواشکی کوله بارشونو میذارن رو دوششون و میذارن میرن. به همین سادگی!