شرم آور است ... چطور به خودمان اجازه میدهیم مردمی را قضاوت کنیم و آنها را به گوسفند و خر و گرگ و غیره تشبیه کنیم ؟ چطور به خودمان اجازه میدهیم چشمانمان را ببندیم و هرجور دلمان میخواهد دیگران را تفسیر کنیم و حتی پوشش ، هنر ، سلیقه ی موسیقیایی و مذهبی و اجتماعی و هرچیز بی ربطی را با معیارهای سیاسی بسنجیم و به این خصوصی های یکدیگر هم دخالت کنیم و قضاوت کنیم و توهین کنیم ؟ با کدام معیار با کدام محک ، شمای توهین کننده به عنوان عاقل و عالم و فیلسوف برگزیده شدید که به خودتان اجازه میدهید جمعیت زیادی از مردم را احمق بنامید ؟ آنهم مردمی که اینهمه نجیبانه و مغرور و مقاوم روزگار سختی را میگذرانند و با تمام این فشارها و دشنام ها دست از ساختن برنمیدارند ... این تاج های نامرئی کجا حراج شده که مردمی نتوانستند به سر خود بزنند ؟ ... ما نیاز به یک انقلاب بزرگ داریم باید دیکتاتورهای درونمان را سرنگون کنیم...