در #آرزوی بازگشت نیستم، به فکر #گذر هم نیستم برای #من همه چیز در همان #لحظه #متوقف شده است..

لحظه ای که مرا جا گذاشتی به خاطرات ...

تو رفتي و رد پاي بودنت ماند !! و من هر روز نگاهم به آنهاست

تو میروی و من می مانم ...چون همیشه... چون پیشتر ها ...صدایت را درونم زمزمه میکنم...

من که کنار کشیدم ....از دنیا...
تو ...عشق ...ایمان ... باور ....

لحظه هاي جدايي خبر نمي دهد . . ناگاه پستچي نامه ي جدايي مي آورد

نامه ای سراسر اندوه
نامه ای که واژه های بی احساسش هر مردی را از پا در می آورد
نامه ای که بوی تباهی میدهد

نامه اي سلامش پر از بغض و خداحافظش آدم را سوي مرگ مي كشد

تویی که همیشه میرفتی تا نیایی و می امدی که بروی..
برو ...
برو تا بوی تعفن نفرت انگیز دوروییت
حال بودنم را بهم نزند ....

رفت ها هميشه بوي نفرت مي دهند
آب ميريزم پشت سرت
تا بوي اين جدايي از بين برود

تو رفتی ومن ...
تنها در رویا ها با تو زیستم...
باور کن چای خالیت آنقدر درد[بزرگ]داشت[بود] که مرا تا مغز استخوان سوزاند....
خوب میدانم که نمی آیی ...!
ام مطمین باش که عشقم به تو در لحظه ای خلاصه نمیشد...
ماندگار و ابدی بود ....
بانو ....
فاصله ای نبود از دل بستن به تو ،تا دل کندن ازتو ....؟
دل بستن به تویی که هیچ گاه همسفر نبودی...!؟
..
..
..
دیگر تمام شد!
از دور به تماشا بنشین...
ای منِ خسته را.....
که هنوز هم دوستت دارد.

تو دور مي شوي
و
مرگ به من نزديك تر
فراري شده ام از تمام ِ انسانها
تنها كنار رد پاي تو آرام مي گيرم

من اینجا..دور از تو
خسته تر از همیشه
....
کنار تلی از خاطرات نشسته ام
میخواهم کمی بمیرم
قول میدهم که فردا بیایم...

ميدانم ديگر قصد آمدن نداري
اما من هر روز با شاخه گلي
كنار ايستگاه قطار
منتظر يكي شبيه تو ام !

من در ایستگاه منتظر مانده ام..
ایستگاه خالی از توست...
و من به خود...
با وِردهای موزیانه آرامش را تلقین میکنم....!
و شاخه ی گل در گلدان دستانم می خشکد...؟
حقیقتا چقدر جایت خالیست!؟

تـــو را در دلم زنده نگه داشته ام
شايد روزي كنار من نفس كشيدي

کجا بیابمت؟
حالا که حجم این خانه خالی از حضور توست
حالا که تمام من در من است؟!


[ممنون عاطفه جان که همراهی کردی]
همین و دیگر هیچ...

صداي خداحافظت هنوز هم
هر روز كه چشم باز مي كنم در خانه مي پيچد
كاش كــَر بودم
شايد نرفته بودي

قربانت