روزگار مرغان بی پروبال...روزگار نسل بی حس وحال...روزگار چت واینترنت و صدها کاذب...روزگار خر مشکی و جماع کاتب...روزگار من درویش و بساط سادگی...روزگار تیغ و عطر و صد دل و دلدادگی...روزگار پسران بی زن...روزگار زن و زنبازی و صدها گل زن...روزگار عطر نایک و نونه ناپاک و گل بی رنگ وبو...روزگار عطر جوراب فقیران دو رو...ای کمک من ننه ام بیمار است...پدرم بر سر آفتوبه نمد پا مالست..ای کمک من شده ام هرز ترین دختر شهر...ای کمک...ای کودک...بدهم بادکنک؟ تا کمی باد کنی بلکه خدا خواست یهو بترکم...بترکم..بترکم.. شعر از س.پ..معروف به روباه