خود پسندی های حزبی و تخطئه عقل گرایی تن دادن به حزب گرایی که قاعدتا منافع گروهی را تامین خواهد کرد اگر جزیی از ضروریات جامعه مدنی تلقی بشود و لاجرم انسانها و دولت ها را مجبور کند که به آن تن بدهند در درجه اول باید به قانون پایبندی خود را نشان دهند، اینکه حزبی به روشی قانونی ظهور کند اما در روند اجرایی و راهبرد حزبی بر علیه قانون عمل کند چه تفسیری خواهد داشت و مدعای ما عملکرد احزاب اصلاح طلب در کودتای 88 می باشد. خبرستان پس از رفتار مردم گرایانه خانم راستگو که بر پایه تعهد خدمت به مردم سرچشمه می گیرد آنقدر درون جریان اصلاحات را لرزانده است که اعضای آنرا بر آن داشت تا وی را از حزب اسلامی کار و مجمع بانوان اصلاح طلب اخراج و در نهایت به جایی برسد که فردی مانند منتجب نیا در مقاله ای از رفتار قبیله گرایانه که معمولا خرد جمعی حزبی را به تعهدات همه گانی ترجیح می دهند تمجید و تعریف نماید! بر این اساس منتجب نیا در قسمتی از مقاله اش نوشته است :" اینجا امر دایر است بر عقل فردی و عقل جمعی. یک فرد سیاسی اندیشهیی دارد، ولی آن حزب یا یک جبهه که جمعیت متنوعی را در خود جای داده است قطعا تصمیمات آنها