دوسـت دارم بارها مـزه ی لـبانت را بچـشم ! طـعم تلخی دارد ! اما هـمین که با شـیرینی لبانم حـل میشود دلنشین است . . . چـشمانت را دوست دارم چـشمانی که به رنـگ عـمق شـب است و این شـب چـقدر مـرا آرام میکند ! صـدای مـردانه ات دلم را میلرزاند گوش هایم همیشه به انتظار شنیدن حرف هایت می نشیند . . . دسـتان بزرگ و قوی ات مـرا یاد یک واژه می اندازد و آن هم ” امـنیت ” است . . . آآغـوشت همچون دریـایی پـر تلاطم است و مـن چـقدر غـرق شدن در این دریـا را دوست دارم . . . ! تـ ـو فـقط مـرد من بـمان و مـن هـم قـول میدهم تا ابـد بـانوی تـمام لحظاتت باشم . . .