تو چه گفتی سهراب؟ قایقی خواهم ساخت... با کدام عمر دراز؟ نوح اگر کشتی ساخت عمر خود را گذراند، با تبر روز و شبش بر درختان افتاد، سالیان طول کشید عاقبت اما ساخت ؛ پس بگو ای سهراب شعر نو خواهم ساخت... بیخیال قایق، یا که گفتی تا شقایق هست زندگی باید کرد؟ این سخن یعنی چه؟ با شقایق باشی زندگی خواهی کرد ورنه این شعر و سخن یک خیال پوچ است ، پس اگر میگفتی تا شقایق هست حسرتی باید خورد جمله زیبا میشد، تو ببخشم سهراب که اگر در شعرت نکته ای آوردم ، انتقادی کردم بخدا دلگیرم از تمام دنيا از خيال و رويا بخدا دلگیرم، من جوانی پیرم ، زندگی رویا نیست زندگی پر درد است، زندگی نامرد است.