خـــداونـــدا بـه پـرنـده ای مـی مـانـدم کـه بـر بـلـنـدتـریـن دار دنـیـا آشـیـانـه کـرده اسـت و بـه اعـدام پــرواز خـویـش خـو گـرفـتـه اسـت تـمـام زنـدگـی ام بــر چـوبـه ی داری مـیـرقـصـیـدکـه گـاه بـا وزش بـاد جـلـو مـی رود وگـاه بـه عـقـب بـاز مـی گـردد بـرای تــمـامـی لـحـظـه هـای بـر بـاد رفـتـه ام آوازی دوبـاره سـاز کــردم مـی خـواهـم آنـقـدر خـوب شـوم تــا دیـگـر هـیـچ بـدی ام را بــه پــای خـلـقـت تــو نـگـذارم و آنـقـدر عــاشـقـانـه دوسـتـت بـدارم تــا فـرشـتـگـانـت حـتـی یـک لـحـظـه هـم از سـجـده بـر مـن پــشـیـمـان نـشـونـد... امــا در ایــن راه نـیـازمـنــد نـگــاه دوبـاره ات هـسـتـم ... پـس هـرگـز فـرامـوشـم مـکــن و مـرا از نـگـاه پـر مـهـرت مـحـروم نـســاز