دیشب تو یه خیابون یه اتوبوس وایساد دقیقا وسط چهارراه و یه مسافرو ک فکر کنم سنش هم زیاد بودو سوار کرد ، در عرض چن ثانیه ترافیک شد ، دهنم رفت ب غُر زدن که یکی از سرنشینا یهو گفت : چه حالی میکنه اون مسافره ک خارج ایستگاه سوار شده ، الان داره جدوآباد رانندهه رو دعا میکنه ... یاد اونروزائیم افتادم ک پام داغون بودو تازه میتونستم تاتی تاتی راه برم ، یکی دوبار بیشتر نشد ولی همون چن دفعه ای هم ک ب راننده اتوبوسه گفتمو بین دو تا ایستگاه پیاده م کرد اومد تو ذهنم ، یهو همون شیرینی لطف اون رانندهه اومد تو ذهنم ...