پرنده ای هستم در قفس........ پرواز را از من گرفته اند...... بالهایم بسته است...... و احساس را از من گرفته اند..... من و امید پروازی دوباره...... من و احساس آوازی دوباره..... من و شادابی و عشق دوباره..... به من آموختند آزاد باشم میان گل ها برقصم شاد باشم..... بخوانم با نوای باد پاییز... و پروازی کنم از روی جاریز....... ولی افسوس آن عشق ها رفتند..... ******** اگر كسی مرا خواست ، بگویید رفته باران‌ها را تماشا كند . و اگر اصرار كرد ، بگویید برای دیدن توفان‌ها رفته است . و اگر باز هم سماجت كرد ، بگویید رفته است تا دیگر باز نگردد .........................