در مکتب شیخ بحثی در گرفته بود و مریدان همچون مردان درون صف ارزاق از سر و کول هم بالا رفتندی یکی از مریدان میگفت : درد عشق از همه درد ها افزون تراست دیگری جفت پا وسط حرفش میپرید که ای نادان ، گرسنگی نکشیده ای که درد عشق از یاد بری ..... دیگری ابراز فضل میکرد که درد دندان بسی ازدو درد دیگر بدتر است و اندرین جمع هرکس دردی را بدترین میدانست از درد زایمان تابه تنگ آمدن از ش*ش در اتوبوس بین راهی ...... شیخ از دور بر این بحث عمیق نظاره مینمود . مریدی نالید که ای شیخ ، کدامیک را تائید مینمائی ؟ شیخ گفت : هیچکدام ! زیرا تا به حال با مانتو و دامن و جوراب شلواري و چادر نرفته اي در مستراح كه نفهمي كدوم رو بالا بكشي ،كدوم رو پايين كه در جا عاشقي از يادت برود .... مریدان جمله گریستندی! و نعره ها زدند تا بسر منزل مقصود دویدندی!